کویریات

خوب که نگاه میکنم در دهه ی آخری که از زندگیم گذشته خواندن و نوشتن مهمترین دغدغه ام بوده است . بواسطه این دغدغه  آدمهای زیادی را شناخته ام که جزئی مهم ازخاطرات و وجودم شده اند .آدمهایی که اکثرشان را با نوشته هایشان  در ذهنم تصویر کرده ام ؛ اما در میان بعضی از این افراد  کسانی هم بودند که فرصت معاشرت باآنها نیز برایم فراهم شد؛ از اینرو آنها را با چیزی واقعی تر از نوشته هایشان شناختم ؛ بعضی هاشان  از خوبی ، خیر و بزرگی دم می زدند و فراوان افاضات داشتند از فضل و لاجرم وظیفه خطیر ی برای خود  در ذهن ساخته بودند در جهت نجات خلق و بالتبع  بزرگواری و مناعت طبع خیالی هم از خود داشتند  و این را گاها"به زبان می آوردند .  اما در واقعیت پر از کبر و خودبینی بودند  .فرصت معاشرت با آنها مرا متوجه معنای مهمی ساخت به نام نفس .نفس را به عنوان یک واژه زیاد شنیده بودم ولی به عمق  معنایش پی نبرده بودم .آشنایی با اینچنین اهل فکر و دانش و  فرهنگ مرا به این تعمق رساند که هرچه انسان مراتب علمی و  فرهنگی اش بالاتر میرود لزوما " صاحب فضلیت تر و متعالی تر نخواهد شد ؛چرا که نیرویی به نام نفس در درون انسان به شکل قویتر و سرکوب گرتر وجود دارد که با دانش و تصور آگاهی فربه تر می شود .اما در این میان معدود انسانهایی را نیز شناختم که جنسشان اصل بود کویریات...